Mevsim Ortağı

Aug 4, 2015   //   Yazar: Selçuk AKYÜZ   //   Şiirlerim  //  1.313 Okunma  //  Yorum Yapılmadı

Mevsim Ortağı

Sende, gönlünün baharında eridi;
Nisanında eridi içimdeki kar…

Çağlayana, koca bir çağlayana döndü içimdeki pınar;
Ayıldı, ayılıp doğruldu içimdeki o baygın çınar;
Dallandı yeniden, dallanıp budaklandı içimdeki köknar;
Sende, gönlünün baharında eriyince içimdeki kar…

Gönlünün nisanında beyaza döndü içimdeki o kara mı kara bulutlar
Ve sağanak sevinç yağdı yıllar sonra gözümden,
Mutluluk yağdı…
Söz yağdı gönlünün nisanında,
Sağanak söz yağdı yıllar yılı sükut eden dilimden;
Dilimi, dudağımı nisanın sağdı…
Güller açtı gönlünün nisanında, rengarenk güller açtı yüzümde…
Güneşi görmüştüm, ışık vardı gözümde! ..
Gönlünün nisanı bir başka çağdı…

Şimdi kıştasın…
Ve ben kışında, zemherindeyim…
Bir türlü erimiyor içimdeki kar! ..
İncecik akar oldu içimdeki pınar! ..
Bayılıp kaldı yine içimdeki çınar! ..
Dal budak salmaz oldu içimdeki köknar! ..

Karaya döndü yine içimdeki bulutlar,
Gözümden tek damla sevinç yağmıyor! ..
Dilimde hep sükut var;
Sağmıyor dilimi zemherin,
Dudağımı asla sağmıyor! ..

Zemherinde açmaz oldu güller yüzümde…
Görmez oldum güneşi, ışık söndü gözümde! ..
Sen varsın gece gündüz, zemherin var özümde! ..

Sen varsın gece gündüz özümde, zemherin var…
Zemherinde tüm dünya karanlık bana,
Tüm dünya dar! ..
Bitsin artık, geçip gitsin artık zemherin! ..
Başlasın gönlünde, gönlümde bahar…

 

Yorum yap